تفکر سیستمی

تفکر سیستمی مجموعه‌ای از اجزای مرتبط به هم  است که در کلیت خویش برای ایفای وظیفه مشخص در کنش متقابل و هماهنگ با محیط می‌باشد.در تفکر سیستمی، سازمان‌ها مانند سیستم‌هایی هستند که در دل یک مجموعه محیطی بزرگتر قرار گرفته‌اند. هر سیستم شامل ورودی، خروجی، پردازش و بازخورد می‌باشد، بنابراین داشتن تفکر سیستمی برای مدیر بسیار حائز اهمیت است. به کمک یک نظارت دقیق اگر خروجی ما از خروجی مورد نظرمان فاصله کم و بیش چشم‌گیری داشت با استفاده از بازخورد ورودی را تغییر داده وبرنامه‌ریزی مجدد می‌کنیم.

تفکر سیستمی به مدیران کمک می‌کند تا ساختار، الگوها و وقایع را در پیوند با یکدیگر مورد بررسی قرار داده و تنها به مشاهده وقایع اکتفا نکنند. تفکر سیستمی مبتنی بر کلی‌نگری است که با تحلیل قابل درک نیست.به عنوان مثال در بدن انسان، نحوه رفتار چشم بستگی به نحوه رفتار مغز دارد. هر زیر مجموعه‌ای که از عناصر تشکیل شود، بر رفتار کل سیستم موثر است و این تأثیر بستگی به حداقل یک زیر مجموعه دیگر از سیستم دارد. به عبارت دیگر اجزای یک سیستم چنان به هم مرتبط‌ اند که هیچ زیرگروه مستقلی از آنها نمی‌تواند تشکیل شود. با استفاده از تعاریف فوق نتیجه می‌گیریم که هر سیستم را نمی‌توان به اجزای مستقل تقسیم نمود. بطوری‌که پس این تقسیم‌بندی انتظار اولیه از هدف اصلی سیستم را برآورده سازد .تفکر سیستمی برای برخی،  فرآیند شناختی مطالعه و درک هر نوع سیستم می‌باشد وبرای دیگران این تفکر تمرکز بر روی سازمان‌های اجتماعی به صورت خاص می‌باشد.یک سیستم ممکن است به طور کلی به عنوان مجموعه‌ای از عناصر مرتبط و یا تعامل شده تعریف شود . این تعریف هر دو ساختارغیر فعال و سازه های فعال و با ظرفیت را در بر می‌گیرد.تفکر سیستمی ریشه در طیف متنوعی از منابع کل گرایی دارد. تفکر سیستمی به عنوان یک روش برای حل مشکلات سیستمی می باشد.

 تلاش این نوع تفکر برای تعادل تفکر کل گرایی و تفکر تقلیل گرا می‌باشد. با در نظر گرفتن سیستم همواره روش‌های بسیاری با رویکردهای متفاوت در تفکر سیستمی وجود دارد. مثلا در بنیاد واترز تفکر سیستمی به عنوان مجموعه‌ای از عادات و یا شیوه‌های درون یک چارچوب می‌باشد که معتقد است که قطعات یک سیستم می‌تواند در زمینه روابط با سیستم‌های دیگر بهترین رابطه را با یکدیگر ایجاد نمایند.

تفکر سیستمی دانش و علمی است که برای نشان دادن وقایع کاتالیزوری کوچک تلاش می‌نماید.این تلاش توسط فاصله و زمان از هم جدا می‌تواند علت تغییرات قابل توجهی در سیستم‌های پیچیده باشد. بهبود یک منطقه از سیستم منفی می‌تواند بر روی قسمت‌های دیگری از سیستم تاثیر بگذارد. ترویج ارتباطات سازمانی برای جلوگیری از بروز مشکلات سیستمی در تمام سطوح از وظایف تفکر سیستمی می‌باشد. تکنیک تفکر سیستمی ممکن است برای مطالعه هر نوع سیستم فیزیکی، بیولوژیکی، اجتماعی، علمی، مهندسی و یا مفهومی مورد استفاده قرارگیرد.

 

Replanningبرنامه ریزی مجدد           [۱]*

feadbackبازخورد[۲]*

complex systems سیستم های پیچیده[۳]*

organizational communication ارتباطات سازمانی [۴]*

 

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

لطفا ایمیل خود را بررسی کنید.